ودر حديث معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه فرمود : عصاي موسى از آدم بود وبه شعيب رسيده بود ، واز شعيب به موسى عليه السّلام رسيده ، والحال نزد ماست ، در اين نزديكى أو را ديده‌ام آن سبز است مانند آن روز كه از درختش جدا كردند ، وچون با آن سخن مىگوئى حرف مىزند واز براي قائم آل محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم مهيّا شده است ، خواهد كرد به آن مثل آنچه موسى عليه السّلام به آن مىكرد ، وهرگاه خواهيم ، به حركت مىآيد وآنچه امر مىكنيم ، فرو مىبرد ، چون امر كنند أو را چيزى را فروبرد كأم خود را مىگشايد يك طرف را به زمين مىگذارد ويك طرف را به سقف ودهانش به قدر چهل ذراع گشوده مىشود ، وبه زبان خود مىربايد آنچه نزد أو حاضر است « 1 » . در حديث ديگر فرمود : آن را حضرت آدم از بهشت آورد به زمين واز درخت عوسج « 2 » بهشت بود . وبه روايت معتبر ديگر از درخت مورد بهشت بود ودو شعبه داشت وشعيب عليه السّلام پيوسته آن را در فراش خود نگاه مىداشت ، وچون مىخوابيد در ميان رختخواب خود پنهان مىكرد ، پس روزى موسى عليه السّلام آن را برداشت ، شعيب فرمود : من تو را امين مىدانستم چرا عصا را بىرخصت من برداشته‌اى ؟ موسى گفت : اگر عصا از من نمىبود برنمىداشتم . چون شعيب دانست كه أو به امر خدا برداشته است وپيغمبر است ، عصا را به أو واگذاشت « 3 » . ودر حديث معتبر ديگر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : عصاي موسى عليه السّلام چوبى بود از درخت مورد « 4 » بهشت ، جبرئيل آن را براي آن حضرت آورد در وقتي كه

--> ( 1 ) . كافى 1 / 231 . ( 2 ) . عوسج : گياهى است خاردار ، شاخه‌هايش پرخار ، گلهايش به رنگهاى مختلف ، ميوه‌اش گرد وسرخرنگ ، واحدش عوسجة ، در فارسي خفجه هم مىگويند . ( فرهنگ عميد 3 / 1740 ) . ( 3 ) . سعد السعود 123 . ( 4 ) . مورد : درختى است شبيه به درخت أنار ، برگهايش سبز وضخيم ، گلهايش سفيد وخوشبو . . . ( فرهنگ عميد 3 / 2333 ) .